ค่าแรง 300 อย่าให้เลื่อนลอย น้อยครั้งที่วันแรงงานแห่งชาติ จะขาดเสียงเรียกร้องขอปรับค่าจ้างของผู้ใช้แรงงาน เพราะรัฐบาลได้ประกาศนโยบายค่าจ้างขั้นต่ำวันละ 300 บาท ใน 7 จังหวัดที่มีค่าครองชีพสูงไปเมื่อวันที่ 1 เมษายน และกำหนดให้ใช้ทั่วประเทศ ตั้งแต่วันที่ 1 ม.ค. 56 แต่กลับทำให้เกิดปัญหากับฝ่ายนายจ้างที่เผชิญกับต้นทุนเพิ่มขึ้น จนต้องขอเลื่อนเวลาการปรับค่าจ้างอัตราดังกล่าว ไปเป็นปี 2558 เพื่อลดผลกระทบที่จะเกิดกับผู้ประกอบธุรกิจขนาดกลางและย่อม (เอสเอ็มอี)

ทั้งนี้ เมื่อสัปดาห์ก่อน นายพยุงศักดิ์ ชาติสุทธิผล ประธานสภาอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย ยื่นข้อเสนอต่อกระทรวงแรงงาน เพื่อลดผลกระทบต่อผู้ประกอบการ 9 ข้อ ได้แก่ 1. ขอให้ชะลอปรับค่าจ้างขั้นต่ำ 300 บาทใน 70 จังหวัด จากปี 2556 เป็นปี2558 2. ให้ศึกษาผลกระทบจากนโยบายปรับค่าจ้างขั้นต่ำ 300 บาท เพื่อเป็นข้อมูลพิจารณานโยบายต่าง ๆ 3. ให้รัฐพัฒนาทักษะแรงงานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและลดการสูญเสียในการผลิต 4. ขอให้ตั้งกองทุนเงินกู้ดอกเบี้ยต่ำเพื่อเปลี่ยนเครื่องจักร วงเงิน 10,000-20,000 ล้านบาท 5. ลดค่าธรรมเนียมขึ้นทะเบียนแรงงานต่างด้าว 6. ลดสมทบเงินเข้ากองทุนส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ 7. ศึกษาแนวทางลดสมทบเงินเข้ากองทุนผู้ประกันตนแรงงานต่างด้าว 8. ลดภาษีโรงเรือนแก่ผู้ประกอบการจากอัตรา 12.5% 9. ลดภาษีเงินได้นิติบุคคลลง 7% จากที่ต้องจ่าย 15-25%

ไม่มีใครปฏิเสธว่า นโยบายการปรับค่าจ้างขั้นต่ำให้มีอัตราสูงขึ้นว่าเป็นสิ่งที่ดี แต่ความที่อัตราค่าจ้างเป็นส่วนหนึ่งของต้นทุนการผลิตในอุตสาหกรรมต่าง ๆ จึงต้องวางแผนการปรับอย่างมีจังหวะ เพื่อให้ผู้ประกอบการมีโอกาสปรับตัวไปพร้อมกัน แต่คำตอบจากรัฐ โดยกระทรวงแรงงานระบุว่าคงเป็นไปไม่ได้ ขณะเดียวกัน นายอนุสรณ์ เอี่ยมสะอาด รักษาการโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ระบุว่ารัฐบาลกำลังเปิดตลาด ขยายโอกาสให้กว้างขึ้น ภาคเศรษฐกิจการลงทุน ผู้ประกอบการ ก็ต้องก้าวให้ทันกับสากล ทุกฝ่ายต้องทำให้ภาคการเมืองนิ่งที่สุด และสรุปว่า เห็นใจทุกฝ่ายแต่อยากให้ผู้มีอันจะกินเห็นใจผู้ใช้แรงงานที่หาเช้ากินค่ำ

ข้อเท็จจริงของการผลิตในอุตสาหกรรมโดยส่วนรวม ก็คือต่างพยายามลดภาระค่าจ้างให้มากที่สุดโดยใช้เทคโนโลยี เครื่องจักรกล ทดแทนการใช้คน ประเทศที่ต้องการรายได้สูง ต่างพยายามสร้างผลผลิตจากนวัตกรรม การค้นคว้าวิจัยสิ่งใหม่ ๆ ให้ขายได้ทั่วโลก ในราคาสูง ๆ รัฐก็ควรเร่งพัฒนาไปสู่จุดนั้น แต่ที่เป็นอยู่ รัฐยังไม่ได้ทำให้เห็นความชัดเจนว่ากำลังมุ่งไปสู่ทิศทางดังกล่าวอย่างไร การกำหนดค่าแรงขั้นต่ำก็ไม่ได้ทำให้เชื่อว่า ผู้ประกอบการหรือนายจ้างจะเชื่อมั่นหรือมีความสามารถพอกับภาระที่เพิ่มขึ้น ดูเป็นความเลื่อนลอย ที่อาจส่งผลดีต่อผู้ใช้แรงงานที่ไม่ต้องเรียกร้อง แต่จะ ได้จริงหรือไม่ อย่างไร ได้ตามกำหนดหรือไม่ ไม่มีใครรู้อนาคต.